Experimentele zonne-energie

Direct in contact komen met installateurs? Klik hier voor een Vrijblijvende ZONNEPANELEN offerte

Zonnetoren zonnetoren

Een zonneschoorsteen of zonnetoren bestaat uit een grote serre die uitkomt in een centrale toren. Als zonlicht op de serre schijnt wordt de licht binnenin de serre opgewarmd en uitzet. De uitzettende lucht stroomt naar de centrale toren waar een turbine de luchtstroom in elektriciteit omzet. Een 50 kW prototype werd gebouwd in Ciudad Real, Spanje en werkte acht jaar alvorens hij opgedoekt werd in 1989.

Zonnevijver

Een zonnevijver is een vijver van zoutwater die gewoonlijk 1-2 meter diep is en het zoutwater verzamelt en slaat de zonne-energie op. Zonnevijvers werden eerst voorgesteld door Dr. Rudolph Bloch in 1948 nadat hij een rapport gelezen had over een meer in Hongarije waar de temperatuur toenam naarmate het dieper werd. Het effect was te danken door de zouten in het water van het meer dat tot een dichtheidsgraad leidde die convectiestromen verhinderde. Een prototype werd gemaakt in 1958 op de kusten van de Dode zee bij Jeruzalem. De vijver bestond uit lagen van water die hoe dieper in de vijver hoe meer zout bevatte. Deze zonnevijver was instaat om tempraturen van 90°C te ontwikkelen in zijn onderste waterlaag en had een geschatte zon naar elektriciteit doeltreffendheid van twee percent.

Thermo-elektrisch

Thermo-elektrisch of “thermovoltaïsch” apparaten zetten een temperatuursverschil tussen verschillende materialen om naar een elektrische stroom. Eerst werd het voorgesteld als een manier om zonne-energie op te slaan door de pionier op het gebied van zonne-energie Mouchout in de jaren 1800. Thermo-elektrisch verscheen in de Sovjet-Unie opnieuw tijden de jaren 1930. Onder de leiding van de Sovjetwetenschapper Abram Loffe werd een geconcentreerd systeem gebruikt om dankzij thermo-elektrische stroom te voorzien voor een 1PK motor. Tremorgenerators werden later gebruikt door de Verenigde Staten’s ruimte programma als een energieomzetting technologie om het voorzien van ruimteopdrachten van elektriciteit zoals de Cassini, Galileo en de Viking. Het onderzoek in dit gebied is geconcentreerd op het verhogen van de efficiëntie van deze apparaten van 7-8 % naar 15-20%.

Ruimte zonne-energie

De Ruimte zonne-energie systemen zouden een grotere zonneverzameling in een gesynchroniseerde baan gebruiken om ruimte zonne-energiemeer zonlicht te verzamelen en deze energie in de vorm van microgolfstraling naar de aarde te sturen om hier te gebruiken. Dit concept werd eerst voorgesteld door Dr. Peter Glaser in 1968 en sindsdien is er een grote verscheidenheid van systemen bestudeerd met zowel fotovoltaïsche als geconcentreerde zonnethermische technologieën.

Hoewel dit nog in de conceptfase is, beide deze systemen een mogelijkheid om 96% van de tijd stroom te leveren. In 2008, gebruikte John C Mankins een gewezen NASA onderzoeker succesvol radiogolven om zonne-energie tussen twee Hawaiaanse eilanden te sturen in een experiment dat gesponsord werd door Discovery Channel. Mankins beweert dat dit bewijst dat de technologie bestaat om zonne-energie van satellieten naar de aarde te stralen.